Tenda de Progando

Plantas para cerramentos

Plantas máis comúns para sebes e cerramentos


  • Tullas

    Crecemento rápido, cerramentos tupidos, soportan solos pobres, resiste a seca, as pragas e enfermidades, pouco tolerantes á humidade e o mar, de cores verde e amarelo, teñen ten flor, esixe poda.

  • Leilandis

    Semellantes ás tullas. Son de crecemento moi rápido, indicadas para cerramentos moi altos, toleran o mar mellor que as tullas, precisan podas moi fortes.

  • Photinias

    Resistentes ao mar, soportan todo tipo de solo. Os brotes son de cores vermellas e semellan flores, de crecemento moderado.

  • Metrosideros (Pohuketawa)

    Moi indicados para a beira do mar, teñen a flor vermella e non toleran as xeadas.

  • Evonimus (Boretero)

    Moi indicadas para a beira do mar, as follas son xaspeadas de verde-amarelo-branco, (segundo as variedades), moi sensibles ao oidio en zonas do interior.

  • Buxos

    Moi versátiles para cerramentos altos ou baixos, crecemento rápido ou lento, toleran podas drásticas e solos diferentes, así como as enfermidades. Prefiren zonas sombreadas.

  • Liguistro (Mirtos)

    Hai moitas variedades. Con carácter xeral, son resistentes e de crecemento rápido.

  • Callistemuns

    Crecemento medio, caracterizadas pola bonita flor roxa, toleran solos pobres pero non a humidade, toleran bastante ben o mar, non resisten xeadas fortes.

  • Laurel común (Salseiro)

    Crecemento rápido, resistente aos fríos e ás enfermidades e a diversos solos. Tolera a poda e o mar.

  • Laurel romano (Real)

    Similar ao anterior, non resiste tan ben o mar, aconsellado para sebes altas e cortaventos.

  • Camelias

    Ademais de cerrar, producen moita flor no outono e no inverno, existen variedades olorosas de porte baixo, son moi resistentes e toleran ben a poda.

  • Acivros

    Indicados para cerramentos defensivos, moi resistentes, hainos de cores verde, amarelo-verde, branco-verde, teñen boliñas vermellas moi significativas e bonitas.

Trepadoras máis comúns para cerramentos e parras


  • Buganvíleas

    Moi apreciadas polo seu colorido no verán, a cor lila é moi resistente ao frío e ao mar. As cores vermella, branca, amarela e laranxa son máis sensibles.

  • Glicinia (wisteria)

    Grandes e característicos acios florais antes da folla, hainas de cores lila, branca e rosa. A folla é caduca, moi resistentes ao frío e ao mar.

  • Xasmín (Jasminum polyanthum)

    Moita flor cor blanca-rosada a comezos da primavera. Folla perenne, moi vigorosa, ideal para terrazas.

  • Falso xasmín (Solanun)

    Floración abundante dende marzo a o outono, de cor branca. Non é aromática, folla perenne e de moito crecemento.

  • Pasiglora (Flor da pasión)

    Existen dous grupos de variedades. Un con flores moi rechamantes branca-azulada e froitos de cor laranxa non comestibles. Outro (Maracuxá) con follas grandes verde brillante e froito lila comestible con moita vitamina C. As dúas moi resistentes e vigorosas.

  • Bignonias ou campsis

    Moi interesante polo amplo abano de cores, para zonas costeiras hainas de folla perenne e caduca, moi resistentes.

  • Madreselva

    Flores aromáticas, moi rústicas e vigorosas, con cores suaves dende o branco ao laranxa e amarelo.

  • Clematis

    Folla caduca, moi apreciada pola súa flor grande de cores fortes: vermello, azul, branco ou rosa. Crecemento lento.

  • Parra virxe

    Folla caduca de cor verde no verán e vermello no outono, ideal para tapar muros ou cubrir paredes da casa, tolera o pleno sol, trepa por calquera superficie.

  • Hedra

    De folla perenne, é moi rústica, tolera o sol e a sombra. Existen dúas familias: unha de folla grande, moi vigorosa e tupida e outra de folla pequena e crecemento reducido. Hainas de cores verdes, amarelas, brancas e xaspeadas.

MOI IMPORTANTE
As trepadoras medran de abaixo cara arriba, nunca ao revés.

Este site usa cookies. Se continúas navegando, consideramos que aceptas a nosa política de cookies